Anagennisi Vyrona Diomidis

stivos18 19 4

anagennisi diomidis

Λαπαροσκόπηση και εφαρμογές στην γενική χειρουργική.

Μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις -και ίσως η σημαντικώτερη- της Γενικής Χειρουργικής κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, που αναπτύχθηκε κυρίως την τελευταία δεκαετία με την χρήσaη των οπτικών ινών και της τεχνολογίας video, είναι η Λαπαροσκοπική Χειρουργική (λαπαροσκόπηση).

Εως το 1987, έτος που γιά πρώτη φορά έγινε η πρώτη Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή από τον Mouret,
η λαπαροσκόπηση δεν εχρησιμοποιείτο από τους χειρουργούς.

Βλεφαροπλαστική η απενοχοποιημένη επέμβαση

Η Βλεφαροπλαστική είναι μία επέμβαση που μέχρι πριν από δέκα περίπου χρόνια αγνοούσε παντελώς ο περισσότερος κόσμος. Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, με τη βοήθεια του τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, έγινε γνωστή σαν μία από τις πιο διαδεδομένες επεμβάσεις στον τομέα της Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής.
Σήμερα η επέμβαση με την οποία διορθώνεται η χαλάρωση των βλεφάρων και απομακρύνονται οι ενοχλητικές σακούλες, μετά από αλματώδη βήματα σε τεχνικές και μέσα, θεωρείται μία από τις πιο «απενοχοποιημένες» και τις πιο περιζήτητες.
Είναι μία επέμβαση, που εφόσον ο Χειρουργός δεν κάνει αγώνα δρόμου με τον εαυτό του, διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Άλλη μία ώρα απαιτείται περίπου η παραμονή του στη βραχεία νοσηλεία και κατόπιν πηγαίνει σπίτι του συνοδεία ενός οικείου του προσώπου. Η επέμβαση δεν γίνεται σχεδόν ποτέ με γενική αναισθησία εκτός αν πραγματοποιείται συνδυαστικά με κάποια άλλη. Το προτιμότερο σχήμα αναισθησίας είναι η τοπική με ήπια μέθη, ώστε και ο πιο «δύσκολος ασθενής» να την ανεχτεί εύκολα.
Η επέμβαση, παρόλο που θεωρείται μία από τις πιο απαιτητικές επεμβάσεις στην Αισθητική Πλαστική Χειρουργική, λόγω της συχνότητάς της και συνεπώς λόγω της εμπειρίας του Πλαστικού Χειρουργού, την καθιστά ως μία από τις επεμβάσεις με τα μεγαλύτερα ποσοστά αποδοχής, ακόμα και από τους πιο δύσκολους «ασθενείς».
Στην επέμβαση περιλαμβάνεται η αφαίρεση της περίσσειας δέρματος από το άνω και το κάτω βλέφαρο, η αφαίρεση της περίσσειας λίπους στην περιοχή και ενίοτε και η διαμόρφωση του σχήματος των βλεφάρων ώστε να ανακτηθεί το περιπόθητο «νεανικό βλέμμα».
Η αποθεραπεία διαρκεί λίγες μέρες, και σχετίζεται άμεσα με τον τύπο του δέρματος και τη συνέπεια του «ασθενούς» στην αγωγή του (αντιβίωση, κολλύριο, κομπρέσες).
Η Βλεφαροπλαστική είναι μία επέμβαση που ανήκει στον τομέα της Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής, τομέας που δεν καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία, έτσι η επέμβαση γίνεται αποκλειστικά από Πλαστικούς Χειρουργούς που έχουν την εμπειρία και τη γνώση στο αντικείμενο της επέμβασης.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ

Η δυσκοιλιότητα είναι ίσως η πιο συχνή διαταραχή του πεπτικού συστήματος. Πρόκειται ουσιαστικά για αλλαγή της συνηθισμένης λειτουργίας του εντέρου ενός ανθρώπου. Κάθε άνθρωπος όμως, μπορεί να περιγράφει διαφορετικά αυτό το φαινόμενο. Άλλοι λοιπόν λένε ότι τα κόπρανά τους είναι σκληρά και σχήματος σβόλου, ενώ άλλοι λένε ότι η κένωση πραγματοποιείται με δυσκολία ή σπανιότερα απ’ ό,τι συνήθως.

Παλιότερα θεωρούσαν ότι υπήρχε δυσκοιλιότητα αν η κένωση πραγματοποιούνταν αραιότερα από 3 φορές εβδομαδιαία. Σήμερα όμως υπάρχουν νέα κριτήρια για τον ορισμό της δυσκοιλιότητας. Αυτά τα κριτήρια περιλαμβάνουν δύο ή και περισσότερα από τα παρακάτω:

• «Σφίξιμο» κατά την διάρκεια του 25 % τουλάχιστον των κενώσεων.

• Αίσθημα ατελούς κένωσης στο 25 % των κενώσεων.

• Αίσθηση κωλύματος σε τουλάχιστον 25 % των κενώσεων.

• Χρήση διάφορων χειρισμών για την διευκόλυνση της κένωσης σε τουλάχιστον 25 % των κενώσεων.

• Σκληρά κόπρανα ή σε σχήμα σβόλου στο 25 % τουλάχιστον των εντερικών κενώσεων.

• Συχνότητα κενώσεων λιγότερη από 3 φορές εβδομαδιαία.

Τι προκαλεί τη δυσκοιλιότητα;

Οι αιτίες της δυσκοιλιότητας είναι πολλές. Γενικά, η δυσκοιλιότητα παρατηρείται συχνότερα καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει. Το ένα τρίτο των ανθρώπων ηλικίας άνω των 65 ετών πάσχει από αυτό το πρόβλημα. Αυτή η συχνότητα εκδήλωσης στις μεγαλύτερες ηλικίες οφείλεται στους παρακάτω λόγους;

Τα άτομα άνω των 65 ετών;

• Καταναλώνουν τροφές πτωχές σε φυτικές ίνες,

• Δεν πίνουν αρκετά υγρά και δεν καταναλώνουν αρκετές θερμίδες

• Δεν ασκούνται αρκετά

• Παίρνουν φάρμακα που μπορεί να προκαλούν δυσκοιλιότητα.

Διάφορες παθήσεις μπορεί επίσης να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα: Υποθυρεοειδισμός, εγκυμοσύνη, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, σακχαρώδης διαβήτης, νόσος Parkinson , καρκίνος εντέρου, σκλήρυνση κατά πλάκας, κακώσεις της σπονδυλικής στήλης, κ.α. Επίσης, αρκετά φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα: Παυσίπονα, μυοχαλαρωτικά, αντικαταθλιπτικά, αντιϋπερτασικά, καρδιολογικά, ασβεστίου κ.α. Εάν ο γιατρός σας δε μπορεί να βρει για ποιο λόγο έχετε δυσκοιλιότητα τότε την χαρακτηρίζει ως «ιδιοπαθή» (δηλαδή αγνώστου αιτιολογίας).

Διάγνωση της δυσκοιλιότητας

Αρχικά, ο γιατρός θα θελήσει να μάθει τις καθημερινές σας συνήθειες (αριθμός κενώσεων ημερησίως, διατροφή, φαρμακευτική αγωγή) και κατόπιν μπορεί να κρίνει αναγκαία τη δακτυλική εξέταση για εύρεση τυχόν ανωμαλιών ή παρουσία αίματος στα κόπρανα. Όταν δεν υπάρξουν παθολογικά ευρήματα, ο γιατρός θα συστήσει κάποια από τις ακόλουθες διαγνωστικές εξετάσεις:

1. Σιγμοειδοσκόπηση
2. Κολονοσκόπηση
3. Βαριούχο υποκλυσμό

Υπάρχουν κι άλλες εξετάσεις, οι οποίες όμως χρησιμοποιούνται σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις. Γι’ αυτό ο γιατρός σας θα κρίνει εάν χρειάζονται ή όχι.

Ποιες είναι οι επιπλοκές της δυσκοιλιότητας;

Η δυσκοιλιότητα είναι δυσάρεστα ενοχλητική και αλλάζει την ποιότητα ζωής σας. Η χρόνια δυσκοιλιότητα όμως σχετίζεται με τα ακόλουθα προβλήματα υγείας:

• Δημιουργία αιμορροΐδων ή επιδείνωση αυτών

• Πρόπτωση ορθού

• Ραγάδες δακτυλίου

• Δημιουργία και ενσφήνωση κοπρολίθων (εκδήλωση συμπτωμάτων όπως: ναυτία, έμετος, επίσχεση ούρων, διάτρηση εντέρου)

Ποια είναι η θεραπεία της δυσκοιλιότητας;

Τα σημαντικότερα σημεία της θεραπεία περιλαμβάνουν: κατανόηση της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου, σωστή διατροφή πλούσια σε υπόλειμμα και χρήση καθαρτικών και υποκλυσμών μόνο όταν είναι απαραίτητα.

Προσοχή στις ενδείξεις που εκπέμπει το σώμα μας!

Το έντερο είναι ένα ευαίσθητο όργανο που μπορούμε εύκολα να το «καταλάβουμε». Συνήθως το έντερο έχει μεγαλύτερη κινητικότητα μετά τα γεύματα και συνήθως αυτή είναι η ώρα που τα κόπρανα κινούνται ευκολότερα. Αγνοώντας τα παραπάνω σήματα που εκπέμπει το σώμα μας και χάνοντας γεύματα, έχει ως αποτέλεσμα αυτά να αποδυναμώνονται και τέλος να παύουν να υπάρχουν.

Δίαιτα

• Η διατροφή υψηλή σε φυτικές ίνες είναι αφάνταστα σημαντική. Η συνιστώμενη ποσότητα φυτικών ινών την ημέρα είναι 20 με 30 γραμμάρια. Αρκετά σκευάσματα δημητριακών που κυκλοφορούν στο εμπόριο είναι καλή πηγή ινών για τον οργανισμό και εύκολα καταναλώσιμη.

• Πολλά φρούτα, λαχανικά και άλλες τροφές όπως θα δείτε παρακάτω, μπορούν επίσης να αποφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα στην αποφυγή ή και τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας:

• 3 φρούτα δικής σας προτίμησης την ημέρα και κυρίως τα παρακάτω: εσπεριδοειδή, μήλα, σύκα, χουρμάδες, σταφύλια, πορτοκάλια, σταφίδες, αποξηραμένα δαμάσκηνα με τον φλοιό τους και χυμούς αυτών, καλαμπόκι

• 3 μερίδες λαχανικών την ημέρα: λάχανα, καλαμπόκι, σέλινο, σπανάκι, παντζάρια, μαρούλι και μίγματα λαχανικών

• Ψωμί από πιτυρούχο σιτάλευρο, σίκαλη, πιτυρούχα κράκερς

• Διάφοροι ξηροί καρποί, μαρμελάδες και σούπες

• Η καφεΐνη και τα οινοπνευματώδη ποτά, μπορούν επίσης να έχουν διεγερτική επίδραση στο έντερο

Άσκηση

Η γυμναστική προάγει την καλή λειτουργία του εντέρου και γενικά έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον οργανισμό.

Πότε πρέπει να ζητήσετε βοήθεια;

Αν δεν έχετε ήδη επισκεφθεί κάποιο γιατρό, πρέπει να το κάνετε οπωσδήποτε αν έχετε τα παρακάτω συμπτώματα:

• Αλλαγή της ποιότητας ζωής

• Τα συμπτώματα έχουν διάρκεια μεγαλύτερη από 3 εβδομάδες

• Συνύπαρξη με άλλα ανησυχητικά συμπτώματα (απώλεια βάρους, αδυναμία, αιμορραγία κατά την κένωση ή μετά από αυτή, πυρετός).

Μεταταρσαλγία

Μεταταρσαλγία είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να δείξει μια επώδυνη κατάσταση στη περιοχή του πέλματος, ακριβώς πριν τα δάκτυλα. Ο πόνος συνήθως είναι εντοπισμένος κάτω από τη κεφαλή του 2ου, 3ου, και 4ου μεταταρσίου οστού.

Στην οξεία φάση του προβλήματος, όπου ο πόνος είναι παρά πολύ έντονος, ενδύκνειται ξεκούραση, εφαρμογή πάγου και η χρήση αναλγητικών φαρμάκων. Στη συνέχεια, ο ποδολόγος εκτελεί στατική και δυναμική ανάλυση βάδισης με τη βοήθεια του πελματογράφου και λαμβάνει πρόπλασμα για την κατασκευή ζεύγους ειδικών ορθωτικών πελμάτων.

Σκοπός του ορθωτικού πέλματος είναι να αποφορτίσει τα μετατάρσια, να υποστηρίξει τα οστά του ταρσού και να ελευθερώσει κινητικά τις υπόλοιπες αρθρώσεις του άκρου ποδός. Το είδος του ορθωτικού που κατασκευάζει ο ποδολόγος αλλάζει ανάλογα με το στάδιο αποκατάστασης του προβλήματος. Αρχικά, χρησιμοποιείται ο συνδυασμός κάποιων μαλακών και απορροφητικών υλικών για να ηρεμήσει η φλεγμονή, Στη συνεχεία, γίνεται αντικατάσταση του ορθωτικού με σκληρότερα υλικά που πλέον σκοπό έχουν, όχι μόνο να θεραπεύσουν τη μεταταρσαλγία, αλλά να υποστηρίξουν ολόκληρο το πέλμα σε θέση που να επιτρέπει τη σωστή λειτουργία όλου του κάτω άκρου.

Άλλες μορφές θεραπείας αποτελούν η κινητοποίηση της περιοχής με την τεχνική Manual Therapy (mobilization), ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και σε τελικό στάδιο η χειρουργική αντιμετώπιση,κυρίως σε περιπτώσεις που υπάρχουν ανατομικές δυσμορφίες.